Polityka – dla ogółu, a nie jednostki

Polityka to popularne słowo, które funkcjonuje obecnie w bardzo wielu kontekstach. Mówi się o polityce krajowej, polityce zagranicznej, polityce firmy, polityce prywatności i polityce gospodarczej. Natomiast czy ktoś z posługujących się tym słowem na co dzień zna jego genezę ? Otóż to słowo pochodzi z języka greckiego, w którym „politika” oznacza „sprawy państwowe”. Znaczenie ma bezpośredni związek z terminem „polis”, który z kolei stanowi określenie jednostki ustrojowej miasto-państwo. Wielu greckich filozofów, a w szczególności Platon i Arystoteles, pisało rozprawy i traktaty o polityce. Gdy przeczytałam o pochodzeniu tego słowa, nasunęła mi się myśl : czy osoby zawodowo zajmujące się polityką w naszym państwie zainteresowały się kiedykolwiek rodowodem pojęcia ? Mam nadzieję, że nie. Uprawianie polityki zgodnie ze starożytnym źródłosłowem powinno polegać przede wszystkim na dbałości o najważniejsze sprawy państwowe, zarówno wewnątrz kraju jak i na arenie międzynarodowej. W tym wymiarze dla każdego polityka najważniejszy powinien być przede wszystkim interes społeczeństwa, które on reprezentuje. Natomiast w Polsce uprawianie polityki jest okazją do stawiania na piedestale swoich osobistych interesów i rozwiązywanie prywatnych problemów w imię wyższego dobra. W naszym kraju szerzy się prywata i korupcja. Powinno się wprowadzić reguły selekcji polityków.

Both comments and pings are currently closed.